Hello folks,

2005: mijn schoonvader, Luc Dhondt, die lid was van WAT en reeds enkele producties meegespeeld had en ook mee hielp bouwen aan het decor, vroeg me of ik niet even tijd had om een nieuw tapijt te helpen leggen op de scene…. Ik ben er niet meer weggeraakt 

De jaren die daarop volgden, hielp ik waar ik kon en waar nodig… het viel me al vlug op dat er een unieke sfeer heerste binnen dit gezelschap. Dat zowel diegene die de hoofdrol vertolkte als de persoon die de toiletten voorzag van voldoende toiletpapier even belangrijk waren. Dat het ook geuit werd, creëerde een geweldige sfeer. Toen ze twee jaar later een “klein manneke zochten, waar ze veel moesten mee rondzeulen” waagde ik mijn eerste stapjes op scene (Motie van Wanorde). Nu zat de microbe er pas goed in genesteld…

Lotelingemars, Trammelant, kermistoneel te Zeebrugge… Toen de vaste regisseur en schrijfster van dienst aangaf: “dat ze ook wel eens een normale vakantie wou doorbrengen met haar ventje”, zochten we naar een oplossing om het voortbestaan van de Splenters (Toneelgroep te Zeebrugge) te garanderen. Na een aantal jaar ben ik dan zelf in de pen gekropen om een wagenspel te schrijven, en daar ik het stuk dan toch kende, ook te regisseren, en zag er al gauw een uitdaging in…

Toen ik dit jaar de kans aangeboden kreeg om WAT, de groep, die me zo nauw aan het hart ligt,  te mogen regisseren, heb ik dan ook niet te lang getwijfeld en volmondig ja gezegd. Het stuk dat deze avond voor u gebracht wordt, is van de hand van ‘Julia Engelen’ . Met ‘W(h)at’s up James’ hopen we dan ook om jullie een aangename avond te bezorgen in deze jubileumeditie van het veertigjarig bestaan van WAT.

Devoogdt Manu